Hai lugares que se coñecen cos ollos e outros que se descubren tamén co corazón. A XIV Ruta “Por Galicia Adiante – Andando as Terras de Viveiro”, organizada polo Instituto de Estudos Chairegos, levounos nesta ocasión ata Viveiro e a súa contorna para vivir unha xornada na que natureza, historia, tradición e mar se deron a man nun fermoso percorrido pola Mariña lucense.
A mañá comezou cedo, coa saída desde Vilalba cando o día apenas espertaba. No autobús mesturábanse as conversas, os saúdos de sempre e a ilusión pola viaxe. Acompañounos durante toda a xo Noela Feal, guía oficial de turismo e artesá, quen soubo transmitirnos, con palabra próxima, o valor dos lugares que iamos visitar.
O primeiro destino foi o Curro de Candaoso, en Boimente. Alí agardaba unha das tradicións máis fondas e emocionantes da nosa cultura: a baixada dos cabalos que participan na Rapa das Bestas. Ver aparecer os animais dende o alto do monte, sentir o rebulir da xente e percibir a forza desta celebración permitiunos comprender que non estabamos simplemente diante dun espectáculo, senón ante unha herdanza viva que continúa unindo xeracións arredor do respecto polo monte e polos seus cabalos.
Deixando atrás Candaoso, o camiño conduciunos cara ao mar. Desde o autobús fomos abríndonos paso por Chavín, Magazos, A Xunqueira e Viveiro ata chegar ao alto de Celeiro de grande tradición mariñeira. A presenza do Cantábrico atenuaba a forza do sol que nos acampañou durante o paseo polo corazón de Celeiro ata chegar ao seu porto. O tempo libre permitiu a cada quen gozar do lugar ao seu xeito: paseando, compartindo unhas cervexas, contemplando o mar ou simplemente deixando pasar o tempo entre conversas e sorrisos.
Pouco despois subimos ata o Monte San Roque. Desde o miradoiro, Viveiro estendíase aos nosos pés coma un lenzo no que se mesturaban o azul da ría, o verde das montañas e os tellados da vila. Foi un deses momentos nos que as palabras resultan case innecesarias, porque é a paisaxe quen fala.
O xantar converteuse, unha vez máis, nun espazo de encontro. Ao redor das mesas compartimos boa comida, lembranzas, risas e esa agradable sensación de formar parte dun grupo que, máis alá das viaxes, vai construíndo amizade ao longo do tempo.
Xa pola tarde chegou o momento de descubrir Viveiro con calma. As súas rúas empedradas, as portas da antiga muralla, as igrexas e os edificios históricos foron aparecendo paso a paso, mentres Noela Feal nos axudaba a interpretar a historia agochada en cada pedra. Viveiro mostrouse como unha vila orgullosa do seu pasado, pero tamén aberta ao presente, viva e acolledora.
Antes do regreso aínda houbo tempo para pasear, facer unha última fotografía, tomar un café ou simplemente despedirse do mar ata unha próxima ocasión.
Cando o autobús emprendeu o camiño de volta cara a Vilalba, traíamos connosco moito máis ca imaxes. Levabamos novas historias, novas aprendizaxes e o recordo dunha xornada compartida na que unha parte de Galicia volveu sorprendernos coa súa inmensa riqueza natural, patrimonial e humana.
O Instituto de Estudos Chairegos agradece sinceramente a participación de todas as persoas que formaron parte desta nova ruta, así como a dedicación e o traballo de Noela Feal, que soubo guiarnos con cercanía e profesionalidade por estas terras viveirenses.
Porque cada ruta remata no calendario, pero permanece viva na memoria de quen a comparte. E mentres existan camiños por percorrer, historias que contar e persoas con ganas de descubrilos xuntas, o Instituto de Estudos Chairegos seguirá convidándonos a andar por Galicia adiante.
Ata a próxima!!!